GEÇERKEN -hayatı es geçenlere- Otobüslere doldurulmuş şehirler geçerdi içimden hala Parsellenmiş gökyüzünden çocuklar geçerdi O lilli lilli diyerek seçerdi bazısı geçmeyi Yeni doğmuş denizlerden rüzgâr geçerdi Geçiyorlar işte Asker selamı çakıyor biri Dönerken köşe başından Sert, çakı gibi bir ölüm düşlüyor topuklarından Omuzlarda hurdaya gönderileceği o günü Toprağa katık olacağı, bütünden kalan Artık yani Son öğünü Bekliyor zaman zaman Görüyordum ben Görüyordum görülmeden Uğruna yeşerdiğimiz onca dudak payı Belini kırarak sağa hafifçe eğilmiş çocuk Koca bir dağın başına duman diye kurulmuş kadın Nerden sorarım sizi Bu denli hızla dönerken dünya Bu denli hızla akarken bu yol Gözüme dikilen telefon direkleri Hayli eski Bir tutam köy Bir tutam hüzün Ayrılık sesi Uyanın ahali geçiyorum buralardan Kalasım geliyor bir an olsun Yollar gidiyor ben geçiyorum lakin Sözüm geçmiyor Hiçbir kendime Yankı dergisi 2 Ahmed Hamza ŞAHİNBEY
| 
